آیـا گـرفتـن گوشهـا خطـرنـاك اسـت ؟

گوش گرفتن یعنی چه ؟                  
باید بگوئیم كه گرفتن گوشها یك مانور پائین آمدن سریع در پاراگلایدر است ، كه بوسیله كشیدن آویزهای خارجی بند A برای جمع كردن گوشه های بال انجام میگیرد . بدین ترتیب بال را از حالت طبیعی خود خارج كرده و باعث افزایش نرخ نزول میشویم ، زیرا طول بال و مساحت قابل پرواز تنزل پیدا كرده است . سرعت هوایی ما نیز كاهش یافته كه مقاومت قسمت جمع شده یكی از دلایل آن است . این مانور بخصوص برای ماندن در زیر یك ابر بدون وارد شدن به آن ولی با یك مقدار سرش و یا پائین آمدن سریع تا یك ارتفاع بخصوص استفاده میشود . عمومی بودن و معروفیت گرفتن گوشها بخاطر سادگی انجام و ظاهراً بی خطر بودن آن است . ولی باید بخاطر داشته باشیم كه یك پارگلایدر با گوشهای گرفته دیگر به نحوی كه برای پرواز در نظر گرفته شده پرواز نمیكند . یكی از بزرگترین خطراتی كه گرفتن گوشها دارد اینست كه با كاهش سرعت سرش ، پاراگلایدر را به سرعت واماندگی نزدیك میكنیم و حداقل سرعت پرواز با این عمل تغییر كرده و میزان آن بستگی به تنظیم كارخانه و وزن بالی دارد . اگر هر عامل دیگری مثل ترمز زدن ، كم شدن ناگهانی باد ، توربولانس و غیره به گوشها اضافه شود ، باعث كاهش سرعت بال ما نسبت به هوا شده و بطور حتم یك واماندگی خواهیم داشت .

گوشـك
باید بین گوشك و گوش ( گوش كوچك و بزرگ ) تفاوت قائل شویم . گوشك بوسیله كشیدن یك آویز از هر طرف بدست میاید و در اكثر بالهای كلاس یك به تنهایی باز میشود و حتی در بسیاری برای جلوگیری از باز شدن بلافاصله آن نیاز به نگه داشتن آویزها داریم . گوشكها نرخ نزول و سرعت را بسختی كاهش میدهند .

گــوش
اكثر بالهای امروزی سه آویز در هر بند A دارند یا بند مخصوصی برای گوش گرفتن در نظر گرفته اند . با گرفتن دو آویز از هر طرف یا كشیدن بند A دوم ، خلبان تقریباً از وسط بال و با چند سلول باز آویزان است . گــوشها بطور قابل توجهی نرخ نزول و سرعت را كاهش داده و شما را به سرعت واماندگی كه یكی از اولین عوامل حوادث است نزدیك میكند . بهمین دلیل توصیه میشود كه گوشها را با گاز ( اسپید ) استفاده كنید .
تمامی خلبانان باید قادر به انجام این مانور بطور صحیح باشند چراكه یك مانور ساده است كه به راحتی و امنیت خلبانی كمك میكند ، ولی قبل از استفاده بی تفاوت آن باید بعضی چیزها را بخاطر داشته باشیم .
ظرافت و پیشرفت در خلبانی
تغییرات مشخصه های پرواز بال با گرفتن گوشها ( گوش بزرگ ) برای خلبان بسیار واضح است ولی با گوشهای كوچك و خلبانان كم تجربه ممكن است این تغییرات توسط خلبان دریافت نشود . لذا تمرین كردن و شناخت بالتان الزامی است . مثلاً چگونه سرعت بال نسبت به پرواز عادی كاهش میابد ؟ آیا بدون ترمز باز میشود ؟ برای باز كردن آنها چه مقدار باید پمپ كرد ؟ و غیره .
در انجام آن به نرمی عمل كنید و از كشیدن شدید و ناگهانی آویزها و ترمزها خودداری نمائید . برای حفظ امنیت ضروریست كه اعمالتان آهسته و قدم به قدم باشد .

اشتباهات ؟
اولین اشتباهی كه بیشتر از همه اتفاق میافتد كشیدن آویزهای هر دو طرف با قدرت زیاد و . . . بوجود آوردن یك جمع شدگی جلو است . معمولاً جمع شدگی جلوی بال با یك ترمز خشك بسرعت باز میشود ولی این چیزی نیست كه كسی بخاطر دوست داشتن انجام بدهد . باید آویزها را مصمم ولی بدون زیاده روی در قدرت بكشیم . باز كردن آنها هم مسئله دیگریست كه باید در نظر بگیریم . پمپ كردن ترمزها باید باعث وارد شدن هوا به قسمت جمع شده برای باز كردن آن شود ، ولی بدون فراموش كردن این نكته كه با سرعتی كمتر از سرعت عادی پرواز میكنیم . لذا نمیتوان طوری پمپ كرد كه باز هم سرعتمان كمتر شود . متناسب با شرایط ( باد روبروی كافی ، گرادینتها ، توربولانسها و غیره ) میتوانیم اول یك طرف و بعد طرف دیگر را باز كنیم و سریع پمپ كنیم تا بال خود بتنهایی قبل از پمپ كردن طرف دیگر به جبران آن بپردازد . خلبانان مبتدی باید اینكار را اغلب تكرار كنند تا به مرور زمان ظرافت و نرمی لازم را بدست آورند . از طرف دیگر با پیشرفت پاراگلایدرها دسترسی به آنها آسانتر و راحتتر شده است بطوریكه امروزه هر كسی قادر به پرواز است و این باعث یك اطمینان غیر واقعی در خلبانان میشود كه بخاطر داشتن یك بال آرام تمام اشتباهاتشان بخشوده میشود . همین مسئله باعث یكی از اشتباهات مكرر است كه شاهد آن هستیم و آن خلبانی بیش از حد یا سو‌ء استفاده از ترمزها توسط خلبانان متوسط است . یك باز كردن شدید گوشها یعنی كشیدن ترمزها بیش از حد لزوم ( در زمان و مقدار ) كه میتواند باعث وارد شدن بال به واماندگی باشد ، مخصوصاً اگر توربولانس و گرادینت شدید داشته باشیم . پائین آمدن با گوش تا چند متری زمین امكانپذیر است . البته وقتی شرایط برای اینكار مهیا باشد : باد یكنواخت ، منطقه ایی با گرادینت كم و بدون امكان توربولانس و خلبانی كه رفتار بالش را بشناسد و تجربه كافی داشته باشد . بهترین توصیه برای باز كردن گوشها در ارتفاع كافی برای جبران هرگونه حادثه ( حدود شصت متر ) و پمپ كردن كوتاه است . روشی دیگر برای باز كردن گوشها تغییر وزن از طرفی به طرف دیگر است كه بدین ترتیب بال براحتی و بدون نیاز به ترمز باز خواهد شد . برای اینكار میبایست خلبانی فعال داشته ( قبلاً در مورد خلبانی فعال نوشته ایم ) و صندلی شما نیز باید برای آن مناسب باشد یعنی اجازه خلبانی با وزن را بدهد و شما را محدود نكند .          

چیزی كه خوبه ، خوب انجام شده
بنظر میرسد این اواخر مد شده كه برای فرود در یك محل كوچك از گوش استفاده كنیم . كاریكه خلبانان مبتدی با خیال راحت به آن مبادرت میكنند در حالیكه میبایست یك تقرب پرواز خوب انجام دهند و این تنها با بارها پرواز براپائین یا سرش بدست میاید . پیشرفت و یادگیری صحیح تقرب ، لازمه یك پرواز خوب است . یعنی S زدن و یا انجام چرخهایی به شكل 8 و حتی انجام وینگ اورهای كوچك قبل از سعی در فرود آمدن با گوشهای بسته زیرا در پرواز با گوشهای گرفته خلبان نمیتواند از ترمزها استفاده كند و كنترل كمتری نسبت به مسیر و جهت بال دارد مگر آنكه بدرستی از وزن بدن خود استفاده كند چیزی كه خلبانان مبتدی باید بسیار تمرین كنند . در نزدیكی زمین خطرات دیگری نیز هست كه باید مد نظر داشته باشیم .

لطفاً نزدیك زمین نه
گوش گرفتن نزدیك زمین فقط در مواقع اضطراری بخصوصی انجام میگیرد . تغییر زاویه حمله بال با گرفتن گوشها در نزدیك زمین بسیار خطرناك است به دو دلیل :
اولاً این زمانیست كه میتوانید توربولانس بیشتری پیدا كنید و یا خود را در محاصره گرادینت ( باد كمتری پائین باشد ) ببینید ، كه هر كدام شما را به نقطه ورود به واماندگی بسیار نزدیك میكند و هنگام باز كردن گوشها خود را در یك موقعیت اضطراری قرار دهید .
ثانیاً در صورت بروز یك حالت اضطراری فرصت و زمان كمی برای جبران آن دارید . تا هنگامیكه تجربه كافی برای جبران سریع و امن یك حالت اضطراری را نداریم ، گرفتن گوشها یك بی احتیاطی محسوب میشود .

حداقل ارتفاع برای تمرین و گرفتن گوشها چقدر است ؟
برای گرفتن گوشها و دیگر مانورهای اولیه امنیت همچون جمع شدگیها و بند بی توصیه میشود كه آنرا تحت نظر یك مربی با تجربه و با حداقل دویست یا سیصد متر ارتفاع از زمین و دور از دیواره انجام دهید . در اوایل این مانورهای ساده خلبان را عصبی كرده و میتواند وی را به اشتباه انداخته و باعث فوق كنترل و عواقبی همچون جمع شدگیها شود . در این مواقع یك پاراگلایدر كلاس یك یا یك و دو با چرخشی بین 180 تا 360 درجه و حتی بدون دخالت خلبان ولی با از دست دادن چندین متر ارتفاع به پرواز بازمیگردد . بدیهی است كه یك اشتباه همچون اشتباه یاد شده در ارتفاع سی متری زمین میتواند نتایج فجیعی داشته باشد .

گوشهای بزرگ ؟؟؟
وقتیكه به اندازه كافی تجربه كسب كردید كه آنهم نتیجه ساعتها پرواز و گرفتن بسیار زیاد گوشكهاست ، سعی در گرفتن گوشهای بزرگ میكنیم . البته اوایل با ارتفاع كافی و توجه بسیار به افت سرعتمان ، چون علاوه بر نرخ نزول زیاد ، این مانور ما را بطور خطرناكی به واماندگی نزدیك میكند و یك تغییر ناگهانی باد میتواند بسیار خطرناك باشد . بهمین دلیل استفاده از گاز ( اسپید سیستم ) توصیه میشود . بعد از گرفتن گوشها میتوانیم پدال گاز را فشار دهیم كه ما را از واماندگی دور میسازد . یكبار دیگر سرعت معنی امنیت میدهد . تكنیك گرفتن گوشهای بزرگ در پروازهای فرامنطقه ای و مسابقات ، عادی و حتی لازم است . زیر ابرها معمولاً توربولانس و جریانهای صعودی بسیاری وجود دارد . بهمین دلیل سریع رفتن بسیار مشكل میشود زیرا بطور مداوم نیاز به ترمز كردن داریم . در این شرایط امكان ناوبری در زیر خیابانهای ابر با تنظیم جریان صعودی و حركت با حداكثر سرعت وجود دارد آنهم با گرفتن گوشهایی بزرگ و فشار پدال تا آخر . لازم به یادآوریست كه این تكنیك مربوط به خلبانان بسیار با تجربه است .

موقعیتهای اضطراری
در مواقعی ممكن است به فرود اضطراری نیاز پیدا كنید . در این مواقع باز كردن گوشها در هنگام ترمز ( فلر ) برای فرود بهترین روش است . همینطور هنگامیكه باد بسیار شدید و یا توربولانس زیادی داریم . بردن بال با گوشهای گرفته مقداری ثبات میدهد و مشكل بنظر میرسد كه جمع شود ( تقریباً جمع شده است ) . در این مواقع میتوانید تا زمین با گوشها بیائید چراكه سرعت عمودی زیاد نیست .

توصیه هــا
ـ نزدیك زمین گوش نگیرید
ـ به نرمی و ظرافت و بدون خشونت آنها را باز كنید
ـ هنگام گرفتن گوشها با بدن خلبانی میكنند
ـ گوشهای بزرگ امنتر هستند اگر از اسپید استفاده كنید ( اول گوشها را بگیرید و بعد پدال را فشار دهید ، برای باز كردن پدال را رها كنید )
ـ خلبانی با بدن را تمرین كنید
این عمل برای باز كردن گوشها بدون استفاده از ترمزها بسیار موثر است . وزن را بترتیب به یكطرف و طرف دیگر بیاندازید . ممكن است كمی آهسته تر از پمپ كردن باشد ولی بسیار موثر و مطمئن تر است .

نوشته شده در تاریخ شنبه 7 شهریور 1388    | توسط: نیما نجاتی    | طبقه بندی: مقالات، پاراگلایدر،     |
نظرات()